PIPA

De PIPA (Preventing Real Online Threats to Economic Creativity and Theft of Intellectual Property Act of 2011) is een wetsvoorstel welke houders van auteursrechten en handelsmerken mogelijkheden geven om online distributie van hun producten aan te pakken. Deze wetgeving richt zich vooral op buitenlandse websites, hierdoor zouden bijvoorbeeld zoekmachines of DNS-servers onvindbaar gemaakt kunnen worden in de Verenigde Staten.

SOPA

De Stop Online Piracy Act (SOPA) vond zijn oorsprong in de Verenigde Staten en bouwt voort op de eerdere PIPA. Deze wetgeving geeft bedrijven vergaande middelen om diensten te blokkeren of zelfs op zwart te krijgen. Denk bijvoorbeeld aan het toegang ontzeggen tot websites (al dan niet via IP of DNS blokkade), het plathalen van .com domeinen of het blokkeren van betaaldiensten. Voorheen kon dit ook al, maar toen was een uitspraak van een rechter nog nodig (zie bijvoorbeeld het verbieden van betalingen aan Wikileaks), maar met deze nieuwe wetgeving kan de Officier van Justitie een dergelijk bevel al uitgeven.

ACTA

ACTA staat voor Anti Counterfeiting Trade Agreement, kortgezegd een handelsverdrag met maatregelen voor de bescherming van intellectueel eigendom. Het verschil ten opzichte van PIPA en SOPA is dat ACTA wereldwijde steun kan krijgen. Deze wetgeving zal iets minder ver gaan dan de PIPA en SOPA, maar officieel weten wij niet wat hierin staat, omdat de onderhandelingen in het geheim plaats vinden. Als de ACTA wordt ingevoerd als wetgeving, word je enorm beperkt in je vrijheden, en krijg je er diverse plichten voor terug. Je moet zelf ACTIEF voorkomen dat je in aanraking komt met beschermd materiaal, voor je het weet heb je Brein op je dak, want dit soort malafide organisaties krijgen er rechten bij! Waar ACTA vrij ver in gaat is het afsluiten van internet. Frankrijk heeft al dergelijke wetgeving (three-strikes-out), maar met de ACTA wet kan je internet worden afgesloten door BREIN, BAF of zelfs Reinout Oerlemans (wie er voor heeft gezorgd dat je niet over zijn films mag praten)! Iran, China, Noord-Korea, Rusland Allemaal landen waar we met zijn allen kritiek op hebben vanwege de internet censuur die daar is, en waarom? In Iran en Noord-Korea waarschijnlijk vooral wegens politieke redenen, maar ga er maar vanuit dat in China en Rusland deze censuur er vooral is wegens economische redenen. Hier rennen we keihard dezelfde kant op, alleen beschermen we niet de economische belangen van ons land of de overheid, maar die van de platenmaatschappijen en filmstudios. JIJ wordt dus beperkt in je vrijheid, zodat Reinout Oerlemans een paar DVDtjes extra kan verkopen, althans dat is natuurlijk wat hij hoopt, want voor minder dan drie euro per maand zit je al achter een versleutelde VPN verbinding waar niemand kan zien wat je allemaal binnen hengelt via The Pirate Bay die je dan zonder censuur kunt bezoeken.

Is zo’n wet nou echt zo gevaarlijk?

Een volmondig JA lijkt me hier op zijn plaats. Als jij bepaalde dingen niet meer mag zeggen op het internet, breekt dit bijvoorbeeld Artikel 7 uit de Nederlandse Grondwet (vrijheid van meningsuiting) en Artikel 10 van het Europees Verdrag voor Rechten van de Mens (EVRM). Uiteraard zijn er uitzonderingen op deze wetten, bijvoorbeeld als de nationale veiligheid in het geding komt, maar het downloaden van een paar MP3 bestanden brengt echt niemand in gevaar. In het EVRM staat ook de vrijheid van informatie opgenomen, kortgezegd dat jij NIET mag worden beperkt in de informatie die je ziet. Tijdens de Arabische Lente werden er veel websites geblokkeerd door de overheden om zo de betogers tegen te werken, hier in Nederland hebben we BREIN die ons verbieden om het woordje “yeah” te bekijken. Als een kip zonder kop rennen onze politici dit soort landen achterna, zonder zich eigenlijk te bedenken dat zij steeds met hun vinger naar het Oosten wijzen…